Droga do Izmiru

Poniedziałek 07.11 (Stambuł-Izmir – prom-40km, autostop-360km, autokar-137)

niebieski-prom, czerwony-autostop, autokar-zielony

Pobudka o 6 rano, o 6.30 wyjście z mieszkania, o 7 byliśmy na tramwaju, żeby przejchać na 2

stronę Złotego Rogu i o 7.30 byliśmy kilka kilometrów dalej, żeby złapać szybki prom przecinający

Morze Marmara, wylądowaliśmy w miejscowości Yalova. 

Prom ze Stambułu do Yalova

"meczet" na promie

Kebab warzywny na śniadanie

Potem pojechaliśmy stopem do Bursy z 3 Kurdami,

byli nawet spoko, słuchali kurdyjskiego rapu i nie byli zbyt skorzy do rozmowy, oczywiście się

spytali o seks, ale jak powiedziałem, że jesteśmy parą z Marleną to się odczepili – kulturalni.

Następnie złapaliśmy rodzinkę na ok 100km, ale skręcali po drodze i nas podrzucili na stację

benzynową. Za stacją złapaliśmy typa, którego ochrziliśmy Dżosef. Dżosef nas zabrał, ale chyba

zbytnio się podniecił, że spotkał obcokrajowców i po 3 minutach tak się rozpędził, że na światłach

uderzył w tył innego samochodu (moja wina też bo trochę go zagadałem:) Straciliśmy godzinę na tą

sprawę, ale pojechaliśmy dalej. Z Dżosefem mieliśmy problem z dogadaniem się – zrozumieliśmy,

że jedzie do Izmiru, ale jakoś naookoło, więc pojechaliśmy z nim. Zabrał nas do miasta Ayvalik na

jakiś punkt widokowy, ale, że było już po 17 to nie wiele widzieliśmy:/ następnie pojechaliśmy z

nim do mieściny Altinova i powiedział wtedy, że teraz to sobie weźcie busa, poczuliśmy się

oszukani, no ale do Izmiru musieliśmy jakoś dotrzeć w końcu, więc kupiliśmy bilety na autokar na

19.00 i poszliśmy do Dżosefa do domu na herbatę. Okazało się, że mieszka sam, że ma 120m2

mieszkanie i że ma 10 rodzieństwa – był Kurdem! – Turcy się tak nie płodzą. W ogóle Turków i

Kurdów zaczynam coraz lepiej rozróżniać, Dżosef miał taką śniadą gębę – zupełnie kurdyjską.

W ogóle to w Polsce nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że największe bydło z Turcji w

Berlinie to właśnie Kurdowie, a nie Turcy. Tak samo jak Rom to zupełnie coś innego niż Rumun. W

Turcji jest 65% Turków, reszta to Kurdowie i inni. Turkowie niezbyt lubią Kurdów, ale akceptują –

ja tam nie mam nic do nich na razie.

rodzinka, w której samochód uderzył Dżosef, trochę im chyba zepsuł nastrój na Bayram:/

ura Dżosefa zapierdzielała po bezdrożach i drożach aż iskrzyło podwozie, w kolizji za dużo

nie ucierpiała, ale przynajmniej śmiesznie było 

Dżosef w całym swoim jestestwie

na herbatce w hacjendzie Dżosefa. Podobno Kurdów od Turków można rozponać, m.in. że

Kurdowie mają duże, krzaczaste brwi – Dżosef takie miał. 

W Centrum Izmiru po 21 spotkaliśmy się z naszym hostem z couchsurfingu – miał na imię

Cem (czyt. Dżem) i był nauczycielem angielskiego! Zjedliśmy coś, wypiliśmy drink z drzewa

gumowego i poszliśmy w kimę.

A tu siedzimy z Cemem w greckiej restauracji w Izmirze. Restauracja to po turecku lokanta, a

Grecja to Yunanistan!